CISV Gezin viert reünie na 30 jaar


Hoe bijzonder is het om je CISV-vrienden van héél vroeger weer eens terug te zien voor een reünie? Diederik Stols maakte dit in augustus mee en vertelt hier hoe deze ervaring was
.

 

Hoe dat zo, een reünie na 30 jaar?

Lang leve social media. Sommigen van ons hadden door de jaren heen sporadisch contact gehouden. En sinds een paar jaar zitten zo’n 15 van de 30 deelnemers van toen in een besloten Facebookgroep. Anderhalf jaar geleden ontstond het idee om dan eindelijk maar eens een reünie te organiseren. Sindsdien hebben we er via-via nog eens vijf teruggevonden.  

 

Wie waren er allemaal aanwezig?

Elf deelnemers, acht ‘aanhang’ en in totaal twaalf kinderen reisden vanuit Noorwegen, Finland, Nederland, Frankrijk, Spanje, Italië, Zwitserland, Israël, de VS, Brazilië en Mexico naar Schiphol. De meeste kinderen zijn inmiddels tussen de 12 en 17 jaar oud, dus dat was een prima combinatie.

 

Op welke plek hebben jullie de reünie gehouden?

We hadden een jaar van tevoren een prachtige verbouwde boerderij met tien slaapkamers afgehuurd: Hofstede Hooybroeck in Woudenberg, aan de rand van de Utrechtse heuvelrug. Perfect om fietstochtjes te maken, per kano de omgeving te verkennen, en vooral om gezellig met elkaar te kletsen, Rummikub te spelen en ’s avonds lang met elkaar aan tafel te zitten. En ook ’s ochtends trouwens: de plaatselijke bakker kwam elke ochtend vers brood bezorgen.

 

Hoe voelde het om iedereen weer te zien?

Fantastisch, en best wel emotioneel. Je bent een paar levensfases verder en ineens stapt iedereen met zijn of jaar gezin je leven weer binnen. De meesten waren geen spat veranderd, en je valt meteen in dezelfde routine als toen. Zo dook bij aankomst een willekeurig groepje de keuken in om een uur later met drie schalen lasagne tevoorschijn te komen. En iedereen hielp met opruimen. Vooral de aanhang was vooraf wat zenuwachtig geweest: hoezo moet ik vier dagen met dertig vreemden in een huis gaan zitten? Maar ook die werden in no time liefdevol in de groep opgenomen. Bij de kinderen ging dat al helemaal vanzelf, vooral bij de jongens die met z’n allen in één grote kamer sliepen. Een soort mini-CISV-kamp met je ouders als héle relaxte staf zeg maar.

 

En, dat smaakt naar meer?

Jazeker. Op de laatste planning meeting hebben we bedacht dat de volgende reünie in 2023 gehouden zal worden in Spanje, Israël of de Franse Alpen. Ik denk dat er dan zeker 15 deelnemers komen opdagen, plus een paar kinderen, die dan ook ineens vijf jaar ouder zullen zijn.

 

Heb je nog tips voor wie ook zoiets wil?

Begin tijdig – een jaar van tevoren – om een datum te prikken en te peilen wat iedereen wil (kijk eens op www.typeform.com). Wij vonden bijvoorbeeld vier dagen niet te kort en niet te lang. Plan de reünie niet te vol: één activiteit per dag is meer dan genoeg. Laat de boodschappen bezorgen. Neem Rummikub mee. En je fotoalbums van toen.

 

Tot slot, nog één anekdote?

Voor ons gezin was deze reünie extra bijzonder. Mijn Braziliaanse vrouw Daniela en ik hebben elkaar in 1988 tijdens dit seminar leren kennen en kwamen elkaar twaalf jaar later weer op het spoor. Onze twee zoons Victor en Eric hebben inmiddels zelf met CISV heel wat van de wereld gezien en nieuwe vrienden gemaakt. Niets is leuker dan met je eigen zoon een ‘secret enemy’-game te organiseren en hem het spel te horen uitleggen aan je CISV-vrienden van toen!

Een blik terug met Dorien – Staff Village

Summer only we know Village

Wil je weten hoe het is om Staf te zijn op een Village? Lees dan het enthousiaste verhaal over hoe Staffer Dorien het afgelopen zomer als Staf heeft ervaren: 

Het laatste dat ik met CISV had gedaan was alweer vier jaar geleden: toen was ik JC in Brazilië. Omdat ik nu 20 ben, had ik eigenlijk verwacht dat ik volgend jaar pas weer iets kon doen als leider. Toen er in februari een plek als junior staflid beschikbaar kwam, wist ik niet hoe snel ik ‘ja’ moest zeggen. We hadden een hele diverse stafgroep met junior staf, 2 internationals en Rodney: onze geweldige fotograaf! Naast junior staf was ik ook Health staf en dat vond ik heel erg leuk om te doen aangezien ik geneeskunde studeer. Het jaarthema was Diversity en als ons kamp één ding was dan was het zeker divers. Met delegaties uit Brazilië, Ecuador, USA, Frankrijk, Engeland, Duitsland, Egypte, Italië, Noorwegen, Zuid-Korea, Spanje en natuurlijk Nederland. Ook hadden we nog 2 bonuslanden; India en Canada die gerepresenteerd werden door een staflid en een JC.

Al vanaf het eerste moment kreeg ik het gevoel dat het kamp, dat we al maanden aan het voorbereiden waren, een groot succes ging worden en ik had gelijk. Al binnen een paar dagen kenden de kinderen en de leidersgroep elkaars namen, wat betekende dat we al heel snel leuke maar vooral ook leerzame activiteiten konden gaan doen. Een van de eerste grote activiteiten die we gedaan hebben is ‘Stereotypes’ waarbij de kinderen vooroordelen die andere landen over hun hebben kunnen bevestigen of ontkennen. Deze activiteit werkt altijd heel goed omdat de kinderen dan snel doorhebben wat bij andere deelnemers gevoelige onderwerpen zijn en hierdoor rekening met elkaar kunnen houden.

Het was uitzonderlijk warm deze zomer en ook in Austerlitz hebben we dit goed gemerkt. Iedere dag watergevechten en allemaal als verzopen, maar afgekoelde, katjes snel onder de douche en droge kleren aan. Gelukkig betekende het mooie weer ook dat we altijd lekker naar buiten konden en heel veel leuke spelletjes konden doen. Voorbeelden van dit soort spellen zijn; Capture the Flag, Levend Stratego, Hollandse leeuwen en nog veel meer. Ons kampterrein zat naast de trainingscomplexen van de KNVB. Tijdens ons kamp was daar het EK gehandicaptenvoetbal, dit was een hele mooie kans voor ons om met de kinderen over handicaps te praten en te laten zien wat je nog allemaal met een handicap kan doen. Dit leidde ook tot een hele goede Handicap Day. Ik was heel blij met de kinderen die dag omdat ze stuk voor stuk doorzetten en samenwerkten om er het beste van te maken. Nog een voorbeeld van de onwijs goede band tussen onze kinderen en leiding was de dag dat we Trust games hebben gedaan. Het is best bijzonder om te zien dat binnen vier weken je elkaar zo goed kunt vertrouwen. Ik ben ervan overtuigd dat de CISV-spirit bij ons op kamp heel erg aanwezig was.

Ook onze leidersgroep was heel speciaal. Een groot deel van de groep had al CISV ervaring, als kind of als leider, en wilde graag hun ervaringen delen met de nieuwe leiders. De diversiteit in deze groep leidde ertoe dat we heel veel nieuwe activiteiten hebben gecreëerd, maar ook klassieke activiteiten in een nieuw jasje hebben gestoken.

Afgelopen zomer was misschien wel de allerleukste die ik ooit heb meegemaakt en ik weet zeker dat ik weer nieuwe vrienden voor het leven heb gemaakt. Dit laatste geldt overigens niet alleen voor mij, maar weet ik zeker dat iedereen vrienden voor altijd heeft gemaakt. Het thema van ons kamp was ‘let’s make the summer only we know’. Als ik een ding zeker weet is dat dat zeker gelukt is!

– Dorien Schonebaum, Staff Village